من به عنوان دانشجوی ممتاز از دانشگاه شما فارغ التحصیل میشم اینو به شما قول میدم.ای پی تی آمل آورده شد.با همکلاسیهام صحبت می کنم وتصمیم می گیریم.غصه مدرک زبان منو نخورید.شب شما بخیر باشه.

این دقیقا یعنی چی؟؟

من ظروف یکبار مصرف استفاده نمی کنم. من به باغ وحش نمیروم، زیرا اصولا با نگهداری حیوانات در مکانی به جز حیات وحش(محیط طبیعی زندگی آن ها) مخالفم. من آروز دارم با بالن سفر کنم. دیدن نهنگ های سفید و سیاه و وال ها در آبهای شمالی یکی از آرزوهای خیلی هیجان انگیز برای من است. کمی مطالعه در مورد ستاره ها و سیاره ها و هر آنچه در آسمان شب هست از کارهای لیست آینده من است. یادگرفتن کمی فرانسوی مرا بسیار خوشحال می کند. تاثیر گذاشتن روی انسان های اطراف به من انرزی میدهد ، هر چند تاثیر کوچک باشد. دوست دارم نقاشی با آبرنگ را از سر بگیرم. کنسرت گوگوش یکی از هیجان انگیزترین ها برای من خواهد بود. هر از چند گاهی عاشق میشوم. داستان میگویم به خود. عاشق پدرم هستم با همه کمی و کاستی هایش. یک کلبه در حنگل به من بدهید با کتاب و حیوانات دوروبر و بچه هایم تا آخر عمر آنجا خوشحال خواهم بود. من قادرم افراد نا مناسب در زندگی ام را حذف کنم و به این افتخار می کنم. من زود با کسی صمیمی نمیشوم و هرگز با کسی دوستی خودم رو قطع نکردم. من به داشتن روابط خوب با مادرم در آینده امیدوارم. من عاشق خودنمایی در مقابل بعضی افراد هستمادامه مطلب

ویدئوهای اخوان ثالث، شاملو و بسیاری از دیگر روشن ضمیران این مملکت هر کدوم حداکثر 100 هزار بار دیده شدن اما ویدئوی یک مشت مزخرف بی عقل مسخره یک میلیون بار!

من اینحا بس دلم تنگ است و هر آهنگی که میشنوم بد آهنگ است.

خدایا به کجای این شب تیره بیاویزم قبای ژنده خود را؟

چقدر دلم برای همین مکالمه ساده تنگ شده ، این مدل که میبافی دیر میاد بالا، آره میدونم الان هیچی نشده یک کاموا تموم کردم، ولی قشنگ میشه، اره چون کوتاهترم هست اشکال نداره.

زندگی من یک پارادوکس بزرگ دارد!

کاش به ما یاد نداده بودند این همه غمگین بودن و پیدا کردن بهانه های غمگین بودن را !

قسمت آخر سریال این فصل رو که دیدم یک جاییش خیلی دلم خنک شد و واقعا کیف کردم، خیالم راحت شد. وقتی که اون آدمایی که ادای مذهبی ها رو در میاوردن همه به فنا رفتن! آون آتش سبز رو که نشون داد من اصلا یک نفس راحتی کشیدم. حس بدی که از دیدن اون زن وقتی میگفت اعتراف کن با اون حالت خیلی آشنا که بارها تو مملکت خودمون باهاش روبرو شده بودم، خیلی بدم میومد از این دسته حتی بیشتر از رمزی بولتون.

امروز خبر فوت پدر یکی از دوستانم رو شنیدم، از دست دادن پدر بدترین و بی رحمانه ترین کابوس زندگی هر دختریه فکر کنم. وقتی میومدم اینجا همش این ترس رو داشتم که دیگه پدربزرگم رو نبینم که همینطور هم شد، گاهی وقتها فکر می کنم آیا زندگی اینجا ارزشش رو داره که از بابام دور باشم؟

موسیقی های خوبی پیدا کردم این روزها، گاه در حین کار گوش میکنم مدهوش میشوم و لبخندی بر لب به دو ماه آینده فکر می کنم.

چهار اتاق خوابه، سفید با سقف شیروونی، باز و روشن و آفتابی، یک پیانو در گوشه، مبلمان و وسایل قهوه ای خوشرنگ، شایدم سفید، با همه چیزهای کوچیک رنگی و خوشکل مخصوص به خودم، سه تا بچه، دو تا دختر یه پسر، کارتحقیقی برای من، فنی و تخصصی برای یار، بابام سلامت و خوشحال، داداشها موفق و شاد، خواهر خوشحال و موفق، همه چی خوب، همه چی خوووووووب.

نمیدونم هجوم همه این حسهای بد که از اون برنامه های شاد شروع شد داره منو اینطور خفه می کنه؟؟ یا این که واقعا این مسئله ای که امروز شنیدم اینقدر ناراحت کننده است؟!

این روزها خوابم بهم ریخته، شبها تا دیر وقت بیدار و صبح ها چرت میزنم! فقط قهوه کارساز هست . کارها هم که داره زیاد میشه، تنهایی هم که سخته. همین دیگه...

این دومین ماه سیاه و سیاه پوشی و صدای ناله و گریه است که با دل خوش و خیالی راحت دارم دور از همه اون همه برنامه های رو اعصاب سپری می کنم!

یادم رفت چی میخواستم بنویسم!

بعضی آهنگ ها، بعضی عکس ها، بعضی حرفها، بعضی لبخندها یا اشک ها، میروند تا عمق قلب و روح.