مثل ماه شب چهارده

این روزها خوابم بهم ریخته، شبها تا دیر وقت بیدار و صبح ها چرت میزنم! فقط قهوه کارساز هست . کارها هم که داره زیاد میشه، تنهایی هم که سخته. همین دیگه......

این روزها از زمین و زمان دلگیرم، از همه این آرامش و زیبایی های اینجا و مردمش هم دلگیرم. میدوانم که این هم میگذرد و زندگی دوباره عادی میوشد...میدانم....

حال نوشتن ندارم نمیدونم چرا، سرم هم از صبح درد میکنه و به شدت به فضای شخصیم و یک دو روز تنهایی نیازمندم....

خب این چیزی نبود که سر آن دلگیر شوم از خودم و به خودم تشر بزنم که چرا اینطوری هستی، بعدا که کمی فکر کردم فهمیدم....

خیلی وقته می خوام لبست آرزوها بنویسم، قبلی که نوشتم در طی همون مشکلات بلاگفا حذف شد ولی دو تا از مهم تریناش به واقعیت پیوست! باید بنویسم. xa0...